اينك بيمارى تفرق الاتصال و سبب بذى اخلاط و عرض آماس و ريم و خارش و ترا بدين بيمارى دو كونه معالجت بايذ كردن يكى برابر اخلاط و ديكر برابر ( f . 174 ) تفرق الاتصال « 1 » اعنى قرحه يكى سبب تيزى اخلاط و ديكر سبب تفرق الاتصال « 1 » اينك سببى از سببى جنين بوذ و هر دو سبب را علاج بايذ كردن . باب القمل « 2 » اما دانسته باش كه حرارت طبيعى هركجا مادّتى يابذ كه بشايذ « 3 » تولد « 3 » حيوان را از ان مادت حيوان كند و آن حرارت كه از عفونت خيزد همان « 4 » و اين مادّت كه از وى شبش خيزذ مادّتى بوذ غليظ و جرب جن زير مسام اندر مانذ آن كرمى غريزى بر وى مستولى كردذ و شبش خيزانذ و از مسام بيرون آيذ و اين دو كونه بوذ يكى مر خداوندان دق و سل و اسهال را كه جن تنهاء ايشان خشك كردذ آن رطوبت « 5 » كه بميان بوست « 6 » و كوشت ايشان « 6 » بوذ كرم كردذ و باز شبش كردذ و از ميانه « 7 » بيرون آيذ « 8 » و ديكركونه جوانان را بوذ و جرب جامكان را و آن‌كسها « 9 » را كه كوشت و انجير تر « 10 » بسيار خورده بوند . و علاج اين كونه جامه باك داشتن بوذ و بكرمابه بسيار اندر آمذن

--> ( 1 - 1 ) - ف : ندارد ( 2 ) - ف : باب فى ذكر القمّل ( 3 - 3 ) - ف : مادت ( 4 ) - ب ه : كند ( 5 ) - ف : بود ( 6 - 6 ) - ف : ندارد ( 7 ) - ب ه : مسام ( 8 ) - ب ه : و آن‌كس را مرك نزديك باشد و اينجا قمل بسيار باشد . صح ( 9 ) - ف : انكس ( 10 ) - ب ه : و خشك